خانه به دوش فنا درشب توفانى ام

خانه به دوش فنا درشب توفانى ام
داغ كدامين خطا خورده به پيشانى ام
هم سفر بادها رفته ام از يادها
فاصله اى نيست تا لحظه ويرانى ام
خوب، نه آن گونه خوب، تا به بهشتم برى
بد، نه آن گونه بد، تا كه بسوزانى ام
سايه ام اهريمن است تا شبحى از من است
اين كه نفس مى كشد در من پنهانى ام
كولى زلفت شبى خيمه بر اين دشت زد
آه كه تعبير شد خواب پريشانى ام
در شب غربت مپرس حال خراب مرا
يك سره توفانى ام، يك سره بارانى ام...

تکاب اخگر...